Eerste test – QJMotor SRK921RR
Inmiddels heeft QJMotor een enorm groot modellenprogramma, waarvan lang niet alles hier in Nederland leverbaar is. Een wél leverbare nieuwkomer is deze opmerkelijke SRK921RR, die in een klasse zit waar we tot nu toe geen Chinese motoren zagen. In veel maar niet alle opzichten kan dit een heuse superbike worden genoemd. En ja, de machine vertoont sterke gelijkenissen met een zeker exclusief Italiaans merk, en niet alleen qua stylingdetails!
Pagina gaat door onder advertenties
We hoeven er geen doekjes om te winden: de SRK921RR is overduidelijk gebaseerd op een MV Agusta. Om precies te zijn de Brutale 920, waarvan hij feitelijk het motorblok heeft over genomen. Ook het hybride frame (een stalen vakwerkframe met aluminium schetsplaten aan de achterzijde) en de enorme enkelzijdige achtervork zijn onmiskenbaar MV. En dan is daar nog die in het oog springende uitlaat, een vorm die we kennen van meerdere MVdrie cilinders, maar nu met vier pijpjes!
Alhoewel de persinformatie er niet over rept, gaat het hier vermoedelijk om iets anders dan louter schaamteloos kopiëren. Enige jaren geleden liep er immers een project waarbij QJ twee voordelige allroadinstapmodellen voor MV Agusta zou gaan maken. Dat project werd echter geschrapt toen KTM MV overnam. De twee reeds voltooide modellen gingen in de ijs kast en doken dit jaar in licht gewijzigde vorm op als de Rieju Xplora 557 en 707. De deal met MV leverde QJ anderzijds waarschijnlijk deze opmerkelijke sportmotor op.
Het blok is een 921ccviercilinder met een boring x slag van 73 x 55 millimeter, maten die nog het dichtst bij die van de Kawasaki ZX10R en Suzuki GSXR1000 komen, die alleen een iets grotere boring van 76 millimeter hebben (de overige superbikes zijn nadrukkelijker korteslag). Het blok van de SRK921RR zit wel echt in een andere vermogensklasse: alle hui dige superbikes zitten op dik 200 pk bij 13.000 toeren en meer, deze SRK921RR levert een topvermogen van 129 pk bij 10.000 toeren. Zeg maar het niveau van de Supersportklasse. En daarmee hebben we eigenlijk de SRK921RR in een notendop: een superbike met supersport
| Tekst: Koen Alders; Foto’s: Pien Meppelink, Andrew Walkinshaw |
prestaties, maar dan wel met een veel vetter middengebied dankzij zijn 921 cc’s en daaruit resulterende hogere koppel.
Het blok heeft ridebywire en de quickshifter werkt dankzij automatisch tussengas ook bij terugschakelen. Verder zijn er drie rijmodi (Rain, Normal en Sport) en is er tractiecontrole, die wel uitschakelbaar maar niet instelbaar is. Cruisecontrol is er ook en zelfs een launch control. Om maar even bij de elektronica te blij ven: het dashboard is een TFTkleurenscherm met naast de gangbare dingen als toerenteller, benzinemeter, temperatuurmeter en versnel lingsindicator ook bandenspanning, Bluetooth connectiviteit en geïntegreerde navigatie.
Het rijwielgedeelte bestaat uit het genoemde MVtypische hybride frame met dikke enkel zijdige aluminium achtervork, voorzien van Marzocchivering voor en achter.
De voorvork heeft binnenpoten van liefst
50 millimeter dik, waar 43 of hooguit 45 milli meter gebruikelijk is. Bovenop de linkerpoot
is de ingaande demping instelbaar, op de rechterpoot de uitgaande, de veervoorspan ning is op beide poten instelbaar. Ook de achterschokdemper is volledig instelbaar, met een handig stelwieltje voor de ingaande dem ping en, als kers op de taart (dankjewel MV), een heuse rijhoogteverstelling met verstelbare drukstang. En ook de Marzocchistuurdemper
is instelbaar. Nog een mooi MVdetail is de con structie van de voetsteunen, die met excenters verstelbaar zijn.
Affabriek staat de SRK921RR op Pirelli Diablo Rosso IV’s, ook hier geen goedkope rommel dus. Opvallend is de maat van de achterband:190/50 ZR17, dus de oude lagere maat in plaats van de tegenwoordig gangbare 190/55 of zelfs 200/55.
Alhoewel de SRK921RR het hart heeft van een straatmotor, voelt hij bij het plaatsnemen meteen nadrukkelijk aan als een superbike. De positie van voetsteunen, zadel en vooral de stuurhelften plaatst je echt in een racehouding, en eigenlijk moet je gewoon een raceoverall aan om op de juiste manier te kunnen bewe gen op deze motor. Deze eerste test was echter onderdeel van korte testritten op verschil lende modellen, waardoor we het nu moeten doen met een algemene eerste indruk. En die maakte duidelijk dat de motor vraagt om een actieve rijstijl en bewegen in het zadel om
echt lekker te sturen, en dat hij een voorkeur heeft voor meer vloeiende, ruime bochten. De machine voelt stijf aan en ook niet echt licht, mede door wat smalle, vrij sterk naar binnen gedraaide stuurhelften. Met toenemende snel heid en ruimere bochten valt de boel merkbaar beter op z’n plek. Het is echt een heel andere motor dan de SRK800RR, die we er rechtstreeks mee konden vergelijken en die een veel meer ontspannen zitpositie en vanzelfsprekender stuurkarakter heeft.
Het motorblok klinkt en voelt ook als een MV blok, met dat hese, donker briesende geluid, inclusief de racy mechanische bijgeluiden.
Op de kleine binnenwegen waar we nu reden was die 129 pk al veel meer dan we konden benutten, maar het breed uitgesmeerde kop pel past dan juist wel weer prima bij het rijden op straat. De vering is zoals te verwachten stug, maar spreekt behoorlijk aan; hoe hij het doet bij echt gas geven is iets wat we zullen moeten gaan ondervinden bij een uitgebreide test, waarbij we dan ook van de instelmogelijk heden gebruik kunnen maken. Datzelfde geldt voor de werking van de tractiecontrole, die had deze dag feitelijk vakantie. Gevoelsmatig heeft het rijwielgedeelte zeker potentieel, maar ook dat is iets wat niet echt verrassend is, gezien de reeds lang bekende constructie. Net zoals er ook weinig twijfel hoeft te zijn over de Bremboremmen. Waar we minder van onder de indruk zijn, is het dashboard: hierbij was de doelstelling om er iets moderns en flitsends van te maken, waarbij de functionaliteit blijk baar geen prioriteit had. De afleesbaarheid is door de indeling, het kleine cijfertype en het matige contrast in daglicht helaas zeer matig. Zeker als je de motor nog niet door en door kent, is dat echt een minpunt.
MotoPlus-conclusie
We zijn inmiddels gewend aan allerlei Chinese allroads en naked bikes, en zelfs een paar lichtsportieve motoren, maar de SRK921RR valt wel in een wezenlijk hogere categorie. Hij oogt en voelt als een superbike, en niet eens een heel erg goedkope variant. Er zit ten een hoop mooie componenten op en de afwerking is gewoon netjes. De twee grote verschillen met een echte superbike zijn ten eerste natuurlijk het vermogen, dat 70 tot 90 pk lager ligt, en ten tweede de veel eenvoudigere elektronische rijhulpsystemen. Ja, er zijn drie rijmodi en er is tractiecontrole en zelfs launchcontrol, maar de tractiecontrole is alleen maar aan of uit te zetten. Geen instelniveaus, geen instelbare wheeliecontrole of slidecontrol enzovoorts. Qua absolute prestaties is het feitelijk een goede 600 van de oude stempel, maar dan met een sterker middengebied en moderne looks. En daar kun je uiteraard een hoop lol mee hebben. O ja, ook niet onbelangrijk: ook de prijs ligt ver beneden die van een echte superbike…
Pagina gaat door onder advertenties
Pagina gaat door onder advertenties







































